دوستداران احمد عاشورپور نغمه سرای اشکها و لبخندها و زیبایی های طبیعت گیلان زمین و فراز و نشیبهای زندگی مردمانش در هشتمین سالگرد کوچ این مرغ خوش الحان کرانه خزر با برگزاری آیینی در زادگاهش انزلی یادش را گرامی داشتند.

ترانه سرا و آوازه خوانی که از تلاش شالیکاران ، رنج و سرمستی صیادان ، توفان دریا و بارش باران و مهتاب جان پرور انزلی، غوغای رنگ در کوچه باغهای پاییزی و از عشق و شوریدگی برای مردمانش خواند و در اذهانشان جاودان شد.
ترانه سرایی که ملودی های گیلکی را گردآورد و براساس آنها قطعات تازه ای آفرید و با خواندن ترانه در رادیو مردم نقاط مختلف ایران را با زبان گیلکی آشنا ساخت و از این رو کارشناسان بخش مهمی از گنجینه موسیقی سرزمین شمال را مرهون او می دانند.
آیین گرامیداشت احمد عاشورپور بر سر مزارش در غازیان بندرانزلی عصر سه شنبه با حضور جمعی از هنرمندان و فرهیختگان همراه بود و ناصر وحدتی و جمشید لرد به یاد او قطعاتی را برای حاضران خواندند.
هوشنگ عباسی از اهالی فرهنگ و ادب گیلان طی سخنانی عاشورپور را هنرمندی فرهیخته و از مفاخر موسیقی خواند که برای گویش گیلکی افتخارات بزرگی آفرید .
وی بیشترین شهرت عاشورپور را در آواز دانست و افزود: عاشورپور درتهران با بزرگان موسیقی چون استاد صبا و بدیعی موسیقی گیلکی را اجرا می کرد.
عباسی با بیان این که ترانه های اجرا شده توسط عاشورپور برخاسته از زندگی مردم و توام با امید بود تصریح کرد : تا پدیدار شدن چنین چهره های برجسته ای مدت زمان زیادی باید طی شود.
محمد تقی بارور راوی شاعرانه های انزلی از خاطرات این ترانه سرا و موسیقی دان بزرگ انزلی برای حاضران سخن گفت .
حسن پرقندان مدیرآموزشگاه موسیقی حنانه دراین مراسم دو قطعه از ساخته های وی را با فلوت نواخت و پس از آن فرزندان مرکز نگهداری از کودکان بی سرپرست خانه سبز اندیشان وطن ترانه ای از آن مرحوم را اجرا کردند.
احمد عاشور پور ۱۸ بهمن ۱۲۹۶ در غازیان انزلی زاده شد و تحصیلات مقدماتی خود را در این شهر گذراند.
چنان که خودش در مصاحبه ای گفته است، وزن و قافیه و ریتم در شعر را در همین دوران و با مطالعه اشعار کلاسیک ایرانی، و از جمله دیوان شمس تبریزی، آموخته است.
او آوازخوانی و ترانه سرایی را به شکل غیرحرفه ای از دوران دبیرستان آغاز کرد و بعدها به یادگیری موسیقی پرداخت . سال های ابتدایی دانشگاه در جمع های دوستانه و کنسرت های شیر و خورشید سرخ بندرانزلی به خواندن ترانه پرداخت .
تحصیلات وی در زمینه مهندسی کشاورزی از دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران است. در سال ۱۳۲۲ به ابوالحسن صبا معرفی شد و در رادیو تهران به خوانندگی پرداخت. در این دوره از همکاری مرتضی محجوبی و حسین تهرانی برخوردار بود. سپس وی به دعوت روح الله خالقی با انجمن ملی موسیقی همکاری می کرد.عاشورپور پس از انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد اما غم غربت او را در اوایل دهه هفتاد به ایران باز گرداند.
وی در آخرین سال های حیات خود، در سن ۸۶ سالگی در کنار گروه «نکیسا» به سرپرستی بابک ربوخه ، توانست بار دیگر در برابر مردم ظاهر شود و آواز بخواند.
حاصل نود سال زندگی هنری او بیش از ۵۰ ترانه ثبت شده است که به کوشش حسین حقانی، بابک ربوخه و محمد رضایی راد، در کتابی تحت عنوان آفتاب خیزان، دریا توفان جمع آوری شده است و در سال ۱۳۸۴ توسط نشر چشمه منتشر شده است.
او جزء معدود خوانندگانی بود که از محدوده اقلیم خود پارا فراتر گذاشته و آوازهایش درخاطر همه ایرانیان باقی مانده است.
آوازهای عاشورپور بجز زبان محلی، به فارسی نیز اجرا شده و با اینکار تاثیری هوشمندانه در تحول و گسترش موسیقی فولکولور از خود برجای گذاشت.
احمد عاشورپور پیشکسوت موسیقی فولکلوریک ایران روز ۲۲ بهمن ۸۶ به دلیل عوارض ناشی از کهولت سن و ‏عفونت ریه در آستانه ی ۹۰ سالگی درگذشت و در زادگاه محبوبش به خاک سپرده شد.
اکنون هشت سال از درگذشت عاشورپور می گذرد اما یاد او و ترانه های این هنرمند که زیباتر از جهان امید ای دوست / در عالم وجود جهانی نیست/هر عرصه را بهار و خزانی هست / در عرصه امید، خزانی نیست / همواره در ذهن دوستداران موسیقی این دیار ماندگار خواهد بود.

منبع: ایرنا

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

الیاس قدسی

۲۳ دی ۱۳۹۴

بسیار کار زیبا و پسندیده ای بود خدا به بانیان امر عوض خیر بده انشالله

پاسخ

سروش ملت برست

۲۳ دی ۱۳۹۴

نوکون ناز نوکون ناز مرا شیدا نوکون نار…………………….انزلی بیش ار هر چیز یعنی مهد مفاخری همانند عاشورپورها.روحش قرین نور و ارامش

پاسخ