تیم محبوب ما در اولین بازی خود در جام حذفی این فصل از دور مسابقات کنار رفت. آن هم در برابر رقیبی که حتی طرفداران میانسال دو تیم نیز به سختی آخرین پیروزی حریف بر ملوان را به خاطر می آورند بنابراین به عنوان یک انزلیچی که با گوشت و پوست و استخوان خود حساسیت های این بازی را درک می کند و از نتیجه به دست آمده سرخورده و خشمگین است؛ قصد بی اهمیت جلوه دادن این شکست را ندارم. ما شاید مهمترین بازی این فصل را باختیم و حریف مهمترین بازی چهار دهه اخیر خود را برد!

از طرفی ریشه یابی علل این شکست مجالی دیگر می طلبد و تخصصی بالاتر. آنچه در این مقال قصد تأکید بر آن را داریم لزوم نگاه به آینده و تمرکز بر موفقیت در لیگی است که هنوز در ابتدای آن هستیم.

بدیهی است موفقیت در ورزش و بالاخص فوتبال حرفه ای که با تکرار و تمرین سخت به دست می آید علاوه بر مباحث مدیریتی و امکانات نرم افزاری و سخت افزاری؛ با ثبات روی نیمکت مربیان نیز نسبت مستقیم دارد. ملوان تیمی که به ثبات سکاندار خود زبانزد خاص و عام اهالی فوتبال کشور بود چند سالی است که حال و روز خوشی ندارد و جالب اینکه در همین سالها بیشترین تغییرات را روی نیمکت این تیم پر افتخار شاهد بوده ایم.

پایین آمدن صبر و طاقت هوادارانِ عمدتاً جوان این تیم و عجله برای صعود هر چه سریعتر به لیگ برتر بدون درنظر گرفتن توان مالی و امکانات باشگاه یا به عبارتی عدم تطابقی که میان توقعات و واقعیات وجود دارد؛ سبب شده است در این سالها نه مجالی برای سازندگی و میدان دادن به جوانان داشته باشیم و نه فرصتی جهت بهره مندی از دستاوردهای فصول گذشته. فارغ از اینکه به زعم صاحب این قلم مربیان چند فصل گذشته ما هیچ سنخیتی با نام و مکتب اصیل ملوان نداشته اند اما به دلیل عدم تطابق با جو حاکم بر شهر انزلی و فرهنگ هواداری در این شهر؛ نه در سازندگی بازیکن توفیقی به دست آوردند و نه فرصت مجددی برای ترمیم نقاط ضعف فصل گذشته خود و رسیدن به موفقیت مطلوبِ نظر هواداران در اختیار آنها قرار داده شد.

اما در فصل جاری مردی از جنس خود ما سکان هدایت تیم محبوبمان را در دست دارد. شکست در جام حذفی – هرچند بسیار دردناک – نباید ما را از حمایت همه جانبه از نام بزرگ ملوان دلسرد کند. ناگفته پیداست هیچ مربی باخت را دوست ندارد و تیمش را برای شکست روانه میدان مسابقه نمی کند ولو اینکه ممکن است در این میان مرتکب اشتباهاتی نیز بشود. در حال حاضر با وجودی که هنوز شکل بازی و انسجام تیمی مان در حد مطلوب نیست اما از چهار مسابقه هشت امتیاز اندوخته ایم ( حتی با احتساب مسابقاتی که برگزار کرده ایم از سه مسابقه صاحب پنج امتیاز شده ایم که آمار ناامید کننده ای به شمار نمی رود ) و قطعاً با گذشت چند هفته و هماهنگی بیشتر بازیکنان با تفکرات کادر فنی به شرایط مطلوب نزدیکتر خواهیم شد. به خاطر داشته باشیم قهر با ملوان و عدم حمایت از کادر فنی و بازیکنان حال حاضر آن، نه دردی از ما دوا می کند و نه سبب شادمانی مردمان آزرده شهرمان در پایان فصل خواهد شد. دست به دست هم دهیم و مثل همیشه پشت ملوان باشیم.

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم / که در طریقت ما کافریست رنجیدن

رامبد رشیدی – انزلی کلاب

 

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

حاج رضا

۲۷ شهریور ۱۳۹۷

باسلام وارادت،همگان واقفندکه تیم ملوان بااین وضع نابسامان مالی واعمال قدرت بین بازی کنان راه بجائی نخواهند برد.اگربین سرمربی وبازیکنان همدلی ورفاقت وجودداشته باشد،کارتیم به اینجا نخواهدکشید.درگیری پژمان وسالارزاده وکنارگذاشتن آنها به این راحتی،نشان میدهدکه قدرت آزمائی بین سرمربی وبازیکنان وجوددارد.تااین موضوع حل فصل نشودبایدفاتحه تیم ملوان راخواند،باین اوصاف وکشمکش جائی برای تیم مردمی ملوان وجودنخواهداشت.سرمربی ایکه خودرابامورینیو مقایسه میکندبایدعطایش ربه لقایش بخشید.بهانه ای برای باخت ملوان درمقابل سپیدرودرشت نباید داشته باشیم.ازاینکه ملوان دربدوامرازجام حذفی بیرون رفته زهی سعادت،چون فقط وقت تلف کردن بوده واین تیم بااین کش وقوسهای داخلی بین سرمربی وبازیکنان بجائی نخواهدرسید.درست است که تیم ملوان بدست تیم سپیدرودرشت درگام اول حذف شده،امابدانیدبااین اوضاع داخلی سپیدروداین تیم هم بجائی نخواهدرسید.درمرحله دوم که باتیم فولادسپاهان داردآنهم براحتی ازجام حذفی کنارخواهدرفت.اما بایدتاسف خودبرای تیمهای گیلانی که مثل خوره به جان هم افتادندتادیگری راازصحنه بدرکنندحتی توسط تیمهای دیگرشهرستانی باشد.
بیائیدمقداری درست فکرکنم،هیچوقت برای هموطن خودبدنخواهیم.موفقیت همگان را از
خداو ند باریتعالی خواستارباشیم ،وتادرراهی که قدم برمیداریم موفق وپیروزشویم. همدلی و همگامی منتهی آرزو ماباشد.باخت گذشته راکاملا ازیادببریم آماده رزم جدیدباشیم که درپیش داریم.امروزه تنها چیزیکه تیم محبوب شهرمان راازسردرگمی وبی برنامگی نجات میدهدحمایت است وحمایت.پس بجنبید تاوقت تنگ نشده اسب خودرازین کنید وچنان بتازیدکه کسی قدرت ویارای رسیدن به شمارانداشته باشد.والسلام.

پاسخ