نه ، تو هیچ وقت نمی میری سیروس

  • 5 سال پیش
  • يك ديدگاه

anzaliclub.ir-sansiroos

بندرانزلی بازارچه یی دارد درست زیر پل انزلی به نام شنبه بازار . یک بازار کاملا سنتی برای عرضه ی محصولات غذایی ویژه ی گیلان .

بازاری که مسافران دوستش دارند و انزلی چی ها به آن معتادند . اعتیاد به گشت و گذار در وجود خود ما هم موج می زند . به خصوص وقتی موقع راه رفتن یواشکی به مغازه ها و دست فروش ها نگاه می کنی و بعد می بینی همه ی آن ها یک نقطه ی اشتراک دارند و آن سیروس قایقران است و عکس ها و خنده های معروفش که در همه جا و همه وقت و هر مغازه و هر محله یی در انزلی مشاهده می شود .

مسافران نوروزی را که در شنبه بازار می دیدیم ، همه همین سوال را داشتند : چرا عکس این آقاهه همه جا هست ؟ با کنجکاوی از مردم سوال می کردند و با خرید یکی از محصولات گیلان می پرسیدند چرا عکس قایقران آن بالا است ؟

خنده ی معصومانه ی قایقران در همه ی این عکس ها و نگاه همیشه زنده اش برای ما نشانه یی از شور و امید و آرزوست و آن شعر کلیشه یی : من مرگ را باور نمی کنم ، در مورد قایقران عملا معنا شده و در انزلی هیچ کس را سراغ نداریم که مرگش را باور کرده باشد .

حتما باور دارید که خیلی ها عمر شان را به من و شما می دهند و از دنیا می روند . همین امروز می روند و به فردا نرسیده فراموش می شوند ، آن هایی که مثل سیروس بعد ار ۱۵ سال در ذهن مردم می مانند و چنین پیوند مستحکمی با آن ها پیدا می کنند ، حتما یک کاری کرده اند ، حتما یک چیزی بوده اند . بعد از این همه سال از زبان تیز و برنده ی برخی ها چیز هایی می شنویم از سیروس قایقران که بی ربط با شایعاتی نیست که این روز ها از شنیدن شان دیگر شگفت زده نمی شویم اما این ها همه حرف است ، سیروس هر چه بود یکی بود ، یکی بود و تمام بی مثال بود . عامیانه اش این است که با معرفت و دوست داشتنی بود . مثل بازیکنان امروزی نبود ، ادا و اطوار امروزی ها را نداشت .

هر چه داشت همان بود که بود . یک کاپشن خردلی ساده ، یک شلوار جین گل و گشاد و یک کتانی سفید آدیداس ، همه ی تیپ و قیافه ی سیروس بود ، ساده و بی تکلیف ، بی شباهت به بازیکنان ابرو برداشته و ظاهرساز امروزی که فریفته ی همه چیز هستند مگر فوتبال . هیچ ابایی هم ندارند که بگویند ابروی برداشته و صورت بند انداخته شان محض خاطر خوشگلی است !

۱۸ فروردین ماه ، در روز هایی که ظاهرا باید با بهار و حال و هوایش حال بهتری داشته باشیم ، غصه یی عجیب داریم ، غمی سیاه ، حالی خراب و فکر کردن به این مساله که چرا سیروس ها در این فوتبال بی تکرارند ؟

این را از هر کس که در انزلی زندگی می کند می توانید بپرسید . بچه هایی که هرگز او را ندیده اند ، دوستش دارند و این یعنی قایقران حتما یک کاری کرده که بعد از این همه سال هنوز زنده است .

آرتین زهرابی

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

Milad

۲۰ آبان ۱۳۹۲

نه ، تو هیچ وقت نمی میری سیروس

پاسخ