تیم فوتبال ملوان عصر امروز(۸مرداد) راس ساعت ۱۷٫۳۰ در زمین تمرینی حسن رود مقابل ملوان جوان رشت قرار گرفت و در نهایت توانست با نتیجه پرگل ۹ بر۲ حریف خود را شکست دهد. نادر دست نشان سرمربی تیم ملوان از تمامی بازیکنانش در این دیدار به تناوب استفاده کرد و در نهایت از عملکرد انها رضایت داشت.
گلهای تیم ملوان را در این دیدار؛
حسین قنبری (دقیقه ۱۴پنالتی)
میلاد احمدی دقیقه ۱۸
عرفان پورافراز ۴۲
خشایار زبرجد ۴۴
ایمان باصفا ۵۳ (پنالتی)
بابک مرادی ۶۳
علی فاطمی ۸۷
حسین شنانی ۸۹، ۹۱
به ثمر رساندند.
بهمن صالح نیا ، غفور جهانی پیشکسوتان باشگاه ملوان و فرید بلوک باشی بازیکن تیم ملی فوتبال ساحلی ایران از نزدیک شاهد این دیدار بودند.از شایان ذکر است که تمرین فردای تیم فوتبال ساعت ۱۸ در زمین تمرینی نیروی دریایی حسن رود برگزار خواهد شد.
ملوان در هفته اول لیگ آزادگان دوشنبه آینده ۱۶ مرداد میزبان برق نوین شیراز در ورزشگاه تختی بندرانزلی است./سایت رسمی باشگاه ملوان

 

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

سروش ملت پرست

۸ مرداد ۱۳۹۶

…ورزش بندرانزلی؛قصه دلهای پر و دستهای خالی
واقعیتی است که جدا از یکسری تعلقات خاطر و تعصبات بومی و صد البته یک حس غنی وقوی نوستالژیک نسبت به ورزش انزلی و تاریخچه شکوهمندش –به ویژه ورزش قهرمانی_،نظر به کمرنگ شدن حضور موفق ورزشکاران انزلیچی طی سالهای اخیر وحداقل یک دهه گذشته، نمی توان منکر افت فاجعه بار ورزش بندرانزلی —که روزی وروزگاری نه چندان دور به عنوان ورزشی ترین شهر کشور معرف خاص وعام بود شد— ودر نقطه مقابل چشم بر واقعیات تلخ اجتماعی و در صدرشان روندروزافزون نوعی گیجی و ولنگاری و فرار از خود و فساد با شکلها وشیوه های متنوع در محیط شهری بندرانزلی—که آنهم تا همین ۲-۳ دهه قبل برای خود کیا و بیایی داشت وهمین الان هم که پای صحبت سن وسالدارها می نشینی با صراحت تمام می گویند که شرایط انزلی و رفتار مردم انزلی طوری بود که فکر می کردی تو اروپایی…. بست…
اخیرا و دیگر بار در تداوم سیاست محوری بی اعتنایی به ورزشهای غیرسیاسی –از جمله قایقرانی—باز هم قصه پرغصه ///دلهای پر و دستهای خالی // برای ورزشکاران وقایقرانان ملی پوش انزلیچی تکرار شد واین بار حدیث تلخ وآزاردهنده ای چون بی پولی وفقر کمرشکن درقضیه اعزام تیم ملی ۵ نفره قایقرانی ایران —که همه ملی پوشان ومربی آقای فتحی نیا از بچه های بندرانزلی هستند برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان در رومانی رقم خورد.ملی پوشانی که می بایست صد در صد به عنوان نمایندگانی از کشور ایران ونظر به کیفیت های والای کاری شان،مورد حمایت های درخور توجه مالی ومعنوی قرار گیرند ،باز هم با بروز نوعی تفکرات قرون وسطایی و متحجر ،از سوی مدیران وسازمانهای ذی ربط مورد بی توجهی قرار گرفتند ودر نتیجه عدم حمایت های صورت گرفته،ملی پوشان با کمترین انگیزه های مثبت و روحیات مطلوب،وارد این کارزار معتبر جهانی شدند تا علی رغم تمام تواناییهای بالقوه خویش، در میدان رقابت صرفا نظاره گر توجهات درست ودرخور دست اندرکاران قایقرانی سایر کشورها به ملی پوشانشان باشند…البته این قضیه وموارد مشابه در زمینه بی توجهی و به گونه ای بی احترامی به جمله ورزشها–جدا از طبل تو خالی فوتبال وآنهم سیاسی ترین فوتبال روی کره زمین که در ایران دوام وقوام یافته—-یادآور این موضوع است که در مدیریت به شدت آماتور ورزش ایران—البته همراه با سیاسیون– دقیقا برخلاف تمامی حرفهای کلیشه ای و شعارهای تاریخ مصرف گذشته ای که در زمینه حمایت از ورزشکاران داده می شود ،کماکان تبعیض های پیدا و پنهانی موجود است و این میان فوتبال مافیایی ایران صرفا به منزله یک عایق و لاپوشان کننده بسیاری رانت خواری ها وسوءاستفاده های سیاسی–اقتصادی و….به حیات بی خاصیت تر از ممات خود ادامه می دهد وعلی رغم بی کارکردی های مطلق این فوتبال نازیبا برای جامعه و سریال مستمر هرزگی هایش ،هرروز رنگ ولعاب بیشتر یافته واستحکامات اقتصادی- سیاسی اش افزایش می یابد و جالب آنکه بدون کمترین نظارت وپاسخگویی به ناظران ونهادهای نظارتی قوی و پرسشگر، چون همان شیر بی یال و دم واشکم!در صحنه حاضر است و در نقطه مقابل ورزش وفعالیتهای کجدار ومریز وتوام با کلی کاستی ونابسامانی ورزشکاران سایر رشته ها ،با محدودیت های مضاعف رو به رو می شود واینجاست که برونداد ونتیجه نامدیریتی ها و مسئولیت ناشناسی ها،همین می شود که به تعبیری ، کلیت ورزش در جامعه ایران می شود چیزی شبیه یک خانه از پای بست ویران که هر دم رو به سوی انهدام کامل پیش می رود و نیز آن گونه که هر از چندی با آن مواجه شدیم وخوب به یاد داریم ،تکرار مستمر این تبعیض ها و بی عدالتی ها و بها ندادن اساسی—و نه حاشیه ای وخودفریبانه– به جوانان ورزشکار ،منجر شده به خروج ورزشکاران انزلیچی از اردوی تیمهای ملی ایران در کشورهای دیگر و اقامتشان در سایر کشورها….همان کاری که محمد نوری پروچ به عنوان قهرمان آسیا وطلایه دار حضور افتخار آفرین قایقرانان انزلیچی در مسابقات قهرمانی آسیا و رضا نصیری دیگر قایقران قهرمان انزلیچی انجام دادند—که فارغ از دعواهاهای ارزشی بی حاصل در مورد درست بودن یا نادرست بودن کارشان–،حداقل این اختیار تام را داشتند که به بلاتکلیفی هایشان در زمینه شرایط نامساعد زندگی با ورزش حرفه ای نقطه پایان بگذراند… و همه این بی مبالاتی ها و ناهنجاریهای مدیریتی در ورزش ایران و در مدیریت ورزش ایران—گیلان و بندرانزلی؛ یعنی ورزش ایران بیش و پیش از آنکه احیانا به تحریم های خارجی ببازد به اجحافات وتبعیض های داخلی باخته است…..سروش ملت پرست-بندرانزلی ۹ مرداد ۱۳۹۶

پاسخ