همانطور که در آخرین قسمت از فصل اول سکان (لینک۱) اشاره شد: فوتبال در ایران همواره متأثر از مسائل سیاسی بوده است و تاثیر حضور سیاسیون در این فوتبال را می توان در شکاف عمیق فوتبال روز دنیا با فوتبال دولتی ایران به وضوح مشاهده کرد. در این میان باشگاه ملوان نیز مدتهاست به مثابه نردبانی برای رسیدن به قدرت، حفظ قدرت و یا بازگشت به قدرت افراد سیاسی در انزلی مورد سوء استفاده قرار می گیرد و همواره مصالح این باشگاه مردمی قربانی مطامع سیاسی افراد قرار گرفته است.


 

هیچ یک از رسانه ها و هوادارانی که در خرداد ۹۴ با ایجاد یک کمپین ورزشی و « غیر سیاسی » خواستار ورود دکتر احمد دنیامالی به عنوان یک شخصیت ورزشی شناخته شده بین المللی به ملوان بودند (لینک۲) پیش بینی چنین سرانجام تلخی را برای تیم محبوبشان آن هم در کمتر از دو سال و نیم نمی کردند. مشغله های فراوان دکتر دنیامالی و عدم حضور تمام وقت در انزلی و اعتماد به برخی افراد که متاسفانه نقش زیادی در ضربه زدن به اعتبار وی بازی کردند سبب شد ملوان از همان ابتدا در مسیر نادرست قرار گیرد. عدم برقراری دیالوگ و پاسخگویی ایشان به رسانه های مستقل و بی توجهی های وی به هشدارهای دلسوزان ملوان (لینک۳) سبب شد ملوان در سراشیبی سقوط قرار بگیرد. سقوطی که تا مدتها با سکوت مرگبار همه مقصران این فاجعه همراه بود (لینک۴)
از طرفی اصرار دنیامالی بر استفاده از هیأت مدیره کاملاً سیاسی و بسیار ناکارآمد و عدم ورود افراد صاحب تخصص و سرمایه به تیم مدیریتی باشگاه موجب شد ایشان در تمامی مدت حضور در باشگاه ملوان در سمت ریاست هیأت مدیره از تنهایی شان در اداره باشگاهها و به ویژه تامین منابع مالی سخن بگویند. مرور کارنامه ایشان به وضوح نشان می دهد احمد دنیامالی با وجود صرف هزینه هنگفت ۱۴ میلیاردی در مدت حضور در ملوان متاسفانه نتوانست کارنامه موفقی از خود در حیطه مدیریتی به جا بگذارد که سقوط تیم ملوان به لیگ دسته اول و درجا زدن در آن و همچنین انحلال تیم بانوان پرافتخار ملوان در این دوران از نقاط سیاهی است که هیچگاه از پیشانی ما و ایشان پاک نخواهد شد. با این وجود تامین منابع مالی مورد نیاز باشگاه توسط دکتر دنیامالی سبب شد باشگاه فاقد ساختار ملوان بتوانند ۲ سال و اندی به حیات خود با تنفس مصنوعی ادامه دهد. امری که در شرایط اقتصادی فعلی کشور بی تردید شایسته امتنان فراوان بوده و می باشد.
در حالیکه به نظر می رسید فصل سوم حضور دکتر دنیامالی در هیات مدیره ملوان – که با شروع به کار شورای جدید و امید فراوان به اصلاح مدیریتی شهر همزمان شد – با تغییرات مثبت و درس گرفتن از اشتباهات گذشته همراه باشد و پس از دو فصل ناکامی در انتها منجر با صعود مجدد قوهای سپید به سطح اول فوتبال کشور شود (لینک۵) ؛ اما کم کم زمزمه هایی حاکی از اختلاف منتخبین جدید شورای شهر با مدیریت باشگاه ملوان به گوش رسید و در فاصله کوتاهی پس از مصاحبه یکی از اعضای شورای شهر مبنی بر طلب توضیح درباره برخی از تصمیمات باشگاه و در ادامه متهم کردن دو طرف درگیر به ایجاد کارشکنی از طریق بیانیه در رسانه ها و متعاقب آن برگزاری یک جلسه « غیر علنی » نافرجام، دکتر دنیامالی از سمت ریاست هیأت مدیره کناره گیری کرد که این کشمکش با بیانیه کوتاهی از طرف شورای اسلامی شهر بندر انزلی مبنی بر آمادگی در اختیار گرفتن باشگاه ملوان و تامین منابع مالی آن با حمایت مالی یک اسپانسر بومی در صورت واگذاری سهام باشگاه به شورای شهر و شهرداری وارد فاز تازه ای شد.

هرچند کماکان ابهام قانونی در انتقال ۷۰ درصد سهام باشگاه ملوان به نمایندگان مردم برطرف نشده است ( مردم انزلی و هواداران ملوان در هیچ سند رسمی یا انتخابات مستقلی تصمیم گیری در مورد ملوان را به هیچیک از افراد سیاسی شهر واگذار نکرده اند و انتخاب نماینده شهر در مجلس و نمایندگان شورای شهر با توجه به وظایف ذاتی این دو نهاد، دلیل حقوقی موجهی بر داشتن نمایندگی یا وکالت مردم از طرف این افراد برای حضور در هیأت مدیره ملوان و تصمیم گیری درباره آینده این باشگاه نبوده و نیست ) با این وجود اگر اصرار بر ادامه روند ناصواب گذشته برای حضور افراد سیاسی ( غیر متخصص و غیر موثر ) بر کرسی های هیأت مدیره باشگاه ملوان وجود دارد؛ انتظار جایگزینی کرسی های رئیس شورای شهر و شهردار سابق ( که در هیأت مدیره قبل در طیف همسوی جناب نماینده مجلس شهر قرار می گرفتند ) با رئیس شورا و شهردار جدید انتظار گزافی نیست تا حداقل این عزیزان ضمن آگاهی از اتفاقات و مشکلات درون باشگاه و حضور در تصمیم گیری ها؛ از کشاندن اختلافات درونی به رسانه های عمومی در قالب بیانیه و یا پخش ویدئوی جلسه غیر علنی – که علاوه بر بحث حقوقی موجب وهن شئون باشگاه ملوان نیز هست – خودداری کنند.

در این میان تجربه ناموفق و ناخوشایند حضور سیاسیون در ملوان علاوه بر اینکه با تردید فراوانی نسبت به تاثیرگذاری افراد سیاسی و غیرمتخصص در راس هرم باشگاه های ورزشی وجود دارد موجب نگرانی شدید دوستداران این تیم و به وجود آمدن ابهامات و سوال هایی در اذهان طرفداران این باشگاه بزرگ و مردمی شده است که به تعدادی از آنها اشاره می شود:
۱ حتی اگر بدهی های سنگین به جا مانده از مدیریت گذشته در شهرداری انزلی را در نظر نگیریم؛ شورای شهر و شهرداری مطابق قانون به علت تضاد وظایف ذاتی خود مجوز هزینه کردن مستقیم در ورزش حرفه ای را ندارند که اگر چنین بود در همین نزدیکی ما شهرداری کلانشهر رشت با در اختیار داشتن بودجه سالانه ای تقریبا معادل ۵۰ درصد بودجه کل استان گیلان قادر به حمایت مستقیم از تیم فوتبال سپیدرود آنهم در لیگ برتر فوتبال ایران بود!
۲ – با توجه به شرایط اقتصادی کشور و به ویژه استان گیلان تاکنون سرمایه گذار یا اسپانسری که توانایی تامین مالی هزینه یک چهارم فصل باشگاه های چون ملوان، سپیدرود و داماش را داشته باشد وجود نداشته است! بسیار مایلیم بدانیم این اسپانسر بومی ( که بیشتر به یک بلوف ناشیانه شباهت دارد ) تا کنون کجا بوده و چرا با وجود مضیقه های فراوان باشگاه ملوان قدمی در جهت حل مشکلات مالی این باشگاه بر نداشته است؟ با فرض وجود چنین اسپانسری، چه وعدههایی از طرف شورای محترم به آنان در قبال حمایت از ملوان داده شده است؟ و در نهایت توان مالی این اسپانسر برای حمایت از باشگاه ملوان تا چند هفته یا چند ماه می باشد و پس از آن برای پیشبرد امور باشگاه چه تمهیداتی اندیشیده شده است؟

من باب رعایت آداب دوستی بی واسطه و یا با واسطه با نمایندگان محترم شورای شهر که در انتخابات اردیبهشت گذشته به حضور آنان بر کرسی های تصمیم گیریهای کلان شهری برای اصلاح امور امیدها بسته بودیم به این بزرگواران و به ویژه دوست ورزشکار و قهرمانم جناب مهندس احمدی فرد توصیه می کنیم از حضور در این وادی که به گفته خود ایشان دارای جایگاه وسوسه انگیز مردمی است اما می تواند از طرفی شهر انزلی را از خدماتی که شخص توانمند ایشان می توانند در آینده منشا اثر آنها باشند محروم سازد؛ و از طرفی منجر به ثبت نقاط سیاه غیرقابل بخشش در کارنامه مدیریتی شان شود خودداری کنند. ایشان امروز در ابتدای راهی هستند که دکتر احمد دنیامالی با برخورداری از سابقه سیاسی و ارتباطات گسترده در سطح کلان کشور در دو سال و اندی پیش در ابتدای آن بود و متاسفانه پس از صرف هزینه های بسیار و خدشه فراوان به اعتبار خود هنوز به سلامت از آن بیرون نیامده است.

به اعتقاد صاحب این قلم ملوان در حال حاضر همانند کودک یتیمی است که در کشمکش میان دو « نامادری » تکه تکه خواهد شد و ممکن است خدای ناکرده به سرنوشتی بدتر از سرنوشت داماش دچار شود و موجودیتی از آن به عنوان یک تیم حرفه ای به جا نماند. چاره ملوان دست به دست شدن مالکیت و یا انتقال سهام این باشگاه بویژه به یک نهاد عمومی بدهکار نیست و شاید تنها حضور منطقه آزاد انزلی در این باشگاه که فقط با عزم و اتحاد همه مسولان دلسوز شهری امکان دارد بتواند گره از پاره ای از مشکلات ملوان بگشاید. لذا منازعات سیاسی در زمین ملوان نه تنها کمکی به حل این مشکل نخواهد کرد بلکه اگر این منازعات تلاشی پیش از موعد برای تکیه زدن بر کرسی های بهارستان در انتخابات آینده مجلس باشد؛ کسب این کرسی به قیمت نابودی تنها دلخوشی مردم شهر و منطقه از آب بینی بز به تعبیر حضرت امیر(ع) نیز بی ارزش تر است لذا انتظار همه دوستداران و هواداران ملوان از دو طیف درگیر در این قضیه این است که با تعامل بیشتر و سیاست ورزی به معنای هنر تحمل رقیب، موجودیت باشگاه پرافتخار و مردمی ملوان را بیش از این قربانی رقابت های سیاسی خود نکنند.
در پایان ضمن تاکید بر مواضع گذشته مان در انتقاد به بسیاری از تصمیمات مدیریتی ریاست هیأت مدیره (لینک۶) (لینک۷) (لینک۸) و پافشاری بر لزوم پاسخگویی جناب ایشان به رسانه های مستقل و هواداران در قبال تصمیمات کلان باشگاه؛ معتقدیم شخص دکتر احمد دنیامالی با تامین منابع مالی باشگاه در سه فصل اخیر نقش بی بدیلی در زنده ماندن موجودیتی به نام باشگاه ملوان ایفا کرده اند اما هم از نظر اخلاقی و هم به جهت اعتبار شخصی از ایشان انتظار می رود که در درجه اول با وفا به عهدی که پس از سقوط ملوان با هواداران ( به عنوان صاحبان واقعی و همیشگی قوهای سپید ) بستند عمل کنند و ملوان را در همان جایگاهی که تحویل گرفته اند، تحویل دهند و در درجه دوم زادگاهشان را از برخورداری از یکی از پتانسیلهای ارزشمند خود محروم نسازند. در این راستا امیدواریم با تعامل شورای منتخب و در جهت مصلحت بزرگی به نام موجودیت باشگاه پرافتخار ملوان؛ به دور از منیت ها و منافع شخصی و گروهی، زمینه بهره مندی مجدد از توانایی های ایشان ایجاد شود به این امید که در پایان فصل همه هواداران و دلسوزان ملوان در کنار یگدیگر شهد صعود مجدد به لیگ برتر را احساس کنند.

(۱) ملوان در گرداب سیاست

(۲) طومار هواداران ملوان در حمایت از دکتر احمد دنیامالی

(۳) ما ز یاران چشم یاری داشتیم …

(۴) همه مردان سقوط

(۵) عطر صعود در کوچه پس کوچه های شهر …

(۶) دستهای بدون جیب، دستهای درون جیب

(۷) کاشکی آخر این سوز بهاری باشد!

(۸) مرگ همیشه برای همسایه نیست

رامبد رشیدی- انزلی کلاب

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

سیاوش

۱۴ آبان ۱۳۹۶

جای مردان سیاست بنشانیددرخت، تا هوا تازه شود.
این اقایانی که امروز به سبب منافع شخصی خویش ” ملوان ” را عرصه تاخت و تاز سیاست های ددمنشانی خود نموده اند و هیچ از تاریخ و گذشته آن نمی دانند در صورت هرگونه اتفاق ناخوشایندی برای ملوان، باید شناسایی و در دادگاه علنی محاکمه و مجازات شوند . این دور از حقیقت نخواهد بود که هواداران و دل سوزان ملوان پای کار باشند و این صورتگران خوش خط و خال را شناسایی کنند.

پاسخ

رضا

۱۴ آبان ۱۳۹۶

قصه ملوان به مانند سایر تیمهای باسابقه به پایان رسید.این صحبتها ره به جایی نخواهیم برد.هر زمان وضعیت شهر انزلی خوب شد حال ملوان نیز خوب میشود.وسلام

پاسخ

sari

۱۴ آبان ۱۳۹۶

ای کاش این عطش ها با همدیگر وابسته واتحاد بودنند.سالهاست این عطش ها رامشاهده می کنیم ولی هیچکدام نتوانسته کمک حال باشگاه ملوان باشد ویا حتی کمک حال خود سرمایه گذار ویا مربی ویا مدیر باشگاه ملوان باشد..زیرا به پایه واساس ورکن اصلی فوتبال ویا باشگاه ملوان توجه ای نشده. یعنی .هوادارانی که کمک های فراوانی به باشگاه ملوان نمودند به اندازه توان ومالی خودشان ولی هرگز دیده ویا شناخته نشدند کمک بی منت باعث ماندن نام ملوان بوده.وگرنه این باشگاه تا به امروز سراپا نمی ماند.از ماهیگیر ان گرفته تا کسبه از کارمند گرفته تا تاجر از نیروی دریایی تا منطقه آزاد .ولی چرا هنوز نتوانسته با آرامش وبدون دقدقه مالی کارش را دنبال نماید .باشگاهی که همه باشگاه ها راتغذیه نموده ولی خودش هیجوقت نتوانسته سراپا وسر بلند وسر افراز باقی بماند جزء نام خشک وخالی باشگاه ملوان.باشگاهی که هم سن وسال وسابقه بزرگترین باشگاه های داخلی وخارجی هم می باشد .شاید یک سر وگردن هم بالاتر.باشگاهی که طرفداران فراوانی در گوشه وکنار جهان هستی دارد .ولی بجای بیشتر شدن .اندک اندک سرد وبی احساس دل چرکین شده اند .ای کاش اندکی مسئولان باشگاه ملوان سفرهای به گوشه وکنار می نمودند تا با گفتن نام ملوان متوجه میشدند .که نام باشگاه ملوان برای کسی غریبه نیست ویا عکس بازیکنان اش را در جاهای که انتظارش را ندارند مشاهده نمایند .آن هم نه باشگاه ملوان .بلکه بنام آژاگس گیلان….همانطور گه گفتیم.مشکل اصلی بن بستهای ونرسیدن به احداف ورویاها باشگاه ملوان ویا حتی شهر انزلی نادیده گرفتن هوادان باشگاه ملوان.. ساکنین شهر انزلی می باشد …یعنی وهواداران باشگاه ملوان یک طرف ومنطقه آزاد انزلی یکطرف .باشگاه ملوان هم به یکطرف جداگانه.انزلی ومسئولان انزلی یکطرف
.بخاطر این هوادار هوادار می گوئیم.زیرا افراد شخص اول همیشه تلاش می نمایند با دور بر خود در هر کاری مشورت نمایند .خود باشگاه ملوان ویا یک شرکت ساده رامثال می زنیم.موفق مدیریان ویا مسئولانی بودند بودنند که توانستند افراد لایق با تجربه دلسوزبا شهامت کاری وزحمت کش ووو را در کنار خود دست وپا نمایند.آن وقت حاصل زحمات حاصل ریختن سرمایه وپول وو را مشاهده خواهند نمود.حال چه باشگاه ملوان باشد ویا شهر ویا کارخانه ویاهر چیز دیگر.در غیر اینصورت هم خود وهم هر مسئولیتی دارد محو خواهند شد.زیرا کافی است افراد دور بر ش یک خصوصیات .را دارا باشد .یعنی پول پرست .پست پرست ریاست پرست وزیر وپا خالی کن.باشد که امروزه در ادارات رد خور ندارد ۱۰۰ در ۱۰۰٫می باشد.
ویا آنکه شخص بی تجربه ونا کارآمدویا اینکه فردی همه خصوصیات یک انسان سالم را داشته باشد ولی پست ومقام ویا سمتی به آن داده شود که علم ودانش وتجربه ای از آن شغل آ ن.سمت نداشته باشدیعنی همه حرکتها صفر.خلاصه نمایم پایین آوردن کرکره …که یافتن چنین اشخاصی بستگی به هوش وذکاوت وتوانایی وتجربه. آن مدیر ویا آن مسئول.حال کاری به دیگر پست ومقام ها ووو نداریم .فقط به باشگاه ملوان فکر می کنیم.
هدف از هوادار .هوادار می کنیم بخاطر این است.انزلی واستان گیلان.دارای برکات فراوانی است که این برکات نادیده گرفته شده اند .همانطور که گفتیم .آقای محجوب اقای .هدایتی اقای .آقای درودگر آقای دنیا مالی منطقه ازاد ودیگر دوستان وعزیزان وویکایک تلاش وزحمت شان راکشیدند .همه عزیزان هم برای خدمت کردن پا پیش گذاشتند .چه مالی وچه فکری .ولی باشگاه ملوان در دوران هر کدام از این عزیزان به دید بسیاری در یک قدمی قهرمانی شدن بود .به دسته پایین تر رفت ویااز اول فصل تا پایان فصل در یک قدم لیگ برتری شدن بود .ولی باز در دسته های پایین تر ماند. با اینکه تلاش نمودنند حزینه را پایین تر بیاورند ودیگر اینکه ۹۹ در صد سرباز هم بودنند .صحبت ۱۴۰۰۰۰میلیارد حزینه میباشد. آیا پول همه بود . فقط پول جذب یک مربی با تجربه نبود .مشکلی که همه هواداران باشگاه ملوان می دیدند واحساس می نمودند ولی دوستانی که باید متوجه می شدند .متوجه نشدند .ویا متوجه می شدند .بنا به دلایلی چنین.کاری نمی کردند.فصل های ملوان سپری نمود که هواداران یکایک می دانستند ویا می دانند مربی آینده چه کسی خواهد شد.
هودار هوادار بخاطر این می گوئیم.برای یکبار هم در نیم قرن سئوال نکردند ..باشگاه مشکلات مالی دارد آیا برای جذب مربی با تجربه پشت ما ن هستید .که با کمک ویاری همدیگر به دنبال جذب یک مربی ای که خودتان دوست دارد جذب نمائیم .جذب اش کنیم یا نه .
یا بله بود یا نه .حرکتی که همه را اجبار به سکوت وآرامش می نمود .هم باشگاه ملوان وهم هوادار.
آیا منطقه ازاد ویا نیروی دریایی ویا مسئولین این ارگانها بومی واستانی نیستند .آیا برای خوشنودی وخوشحال نمودن ویا خدمت مردم این شهر وحومه نیامدند . آیا هر کدام به اندازه خود در کنار باشگاه ملوان بودند .یعنی منطقه آزاد+ ونیروی+ دریایی هواداران ++باشگاه ملوان .باشگاهی که سالهاست بهترین ها را تحویل باشگاه های دیگر ویا تیم ملی داده..مشکلات مالی اش به اندک نمی رسید.
هودار هوادار بخاطر این می گوئیم. باشگاه اگر درست مدیریت گردد .می تواند هم به خود کمک تزریق نماید وهم به داخل زمین علم ودانش وتجربیات فکری هواداران می تواند کمک فکری بزرگی برای باشگاه ملوان برای احداف های بزرگ باشگاه باشند.حتی برای جذب ومعرفی بازیکنان جدید وجوان هم می توانند کمک حال باشند. ویا حتی کمک های مالی .چون هواداران ملوان واقعا عاشق باشگاه شهرشان هستند. که وقتی رضایت.وهزاران کمک های فکری دیگر.مشکل نرسیدن به احداف ورویا ها بهره نبردن ونادیده گرفتن واز بین بردن استعداد های بیرون زمین فوتبال می باشد .که امروزه رمز موفقیت باشگاه های بزرگ استفاده نمودن از چنین استعداد ها می باشد..
همانطور که باشگاه در این یکی دو فصل توانسته با جذب افراد دلسوز وارزانتری باشگاه ملوان را هدایت نماید .همانطور هم می تواند از افراد بیرون زمین هم سود ببرند.
موفقیت این منطقه زمانی رخ خواهد داد که باشهامت وجسارت .منطقه آزاد.. وباشگاه ملوان .انزلی ومردم در کنار همدیگر باشند.قرار گرفتن این چهار مورد وهمچنین پشت همدیگر بودن همانطور که در مطالب سگان هم به بسیاری از مطالب های مهم اشاره شده می تواند .به راه حل های بزرگ پیشرفت وطرقی .آسایش وآرامش وغیره هم دست یافت کافی است.حرکت مثبت از یکجا شروع گردد.زیرا انزلی واستان گیلان زادگاه بزرگانی است که نام بردنشان به چندین صفحه.خواهد کشید.۹

پاسخ