کوتاه زمانی پس از اینکه به نظر رسید مردم بندرانزلی در انتخابات شورای شهر راه جدیدی را برای اداره شهرشان برگزیده اند ؛ خبر رسید مردم تهران نیز همانطور که انتظار می رفت به همان راهی رفتند که انزلیچی ها رفته اند!
بدون در نظر گرفتن تبعات سیاسی و اجتماعی که این انتخابات به همراه خواهد داشت متأسفانه به نظر می رسد آینده باشگاه مردمی ملوان به مانند همه سالهای اخیر در گرو تصمیمات سیاسیون انزلی و تهران باشد.

در بندرانزلی مردم از منتخبین جدید شورای شهر که با کوهی از انتظارات و مطالبات انباشته شده در حل مشکلات اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و … شهر مواجه هستند انتظار دارند با توجه به فرصت کم باقی مانده تا شروع لیگ دسته اول فوتبال کشور ؛ حمایت مادی و معنوی از ملوان به عنوان یکی از هنجارهای تأثیرگذار و غیر قابل کتمان شهر و منطقه را در اولویت تصمیمات خود قرار دهند و فارغ از پارادوکس قانونی که کماکان در انتصاب مسؤولان سیاسی شهر در هیأت مدیره باشگاه ملوان وجود دارد؛ به دور از سیاسی کاری و دسته بندی های موجود اشخاص علاقمند و صدالبته توانمند و آشنا به ورزش فوتبال را روانه هیأت مدیره کنند تا ریاست محترم هیأت مدیره در اداره تیم بیش از این احساس تنهایی ننمایند!
ضمن اینکه به این عزیزان یادآوری می نماییم مردم قهرمان بندرانزلی در انتخابات اخیر به خوبی نشان دادند به آن سطح از بلوغ و آگاهی رسیده اند که در راه برآورده شدن مطالبات به حق خود با هیچ شخص و مقامی تعارف نداشته و تمام کسانی که در این راه فاقد توانایی و کارآیی لازم هستند را کنار خواهند گذاشت.

اما در تهران  و از بد حادثه برای هواداران ملوان ریاست هیأت مدیره باشگاه که در دو فصل گذشته به تنهایی وظیفه اسپانسری و تأمین هزینه های مالی باشگاه را بر عهده داشت؛ این بار نتوانست همانند انتخاب شهردار تهران در دوره قبل و انتخابات اخیر مجلس شورای اسلامی در بندرانزلی با راه رفتن بر روی بند سیاست در آخرین لحظات در کنار فرد پیروز فرود آید و علیرغم تمامی تلاش هایی که انجام داد در راهیابی به شورای شهر تهران ناکام ماند.
برای حاج احمد دنیامالی که بارها نشان داده بود تمایل بسیاری دارد تا مردم شهر زادگاهش همیشه چهره ای « دست به جیب » را از وی به خاطر آوردند در ادامه فعالیتهای سیاسی شان آرزوی توفیق داریم اما به ایشان یادآوری می کنیم عدم برخورداری از چاه های نفتی که گویا در صحن شورای شهر تهران وجود دارد و در دو فصل گذشته منبع اصلی تأمین مالی باشگاه ملوان بوده؛ حتی از دید هواداران ایشان نمی تواند دلیل کافی و موجهی برای شانه خالی کردن ایشان از مسؤولیتی که از ابتدای دو فصل پیش در هیأت مدیره ملوان پذیرفته است باشد زیرا در غیر اینصورت مردم شهر انزلی برای همیشه چهره ای شکست خورده را از وی به خاطر خواهند سپرد و نام ایشان با « ناکامی » و « سوء مدیریت » در ملوان مترادف خواهد گشت.
لذا برادرانه به ایشان پیشنهاد می کنیم این بار فروتنانه دستها را از جیب مبارک خارج کرده و در کنار هوداران و خواست آنها بایستند.
در این راستا حضور صادق درودگر که مردم انزلی خاطرات خوبی از دوران وی در این شهر دارند شاید بتواند گره ای از کار فروبسته ما و ایشان بگشاید. ضمن اینکه امیدواریم این بار با درس گرفتن از اشتباهات دو فصل گذشته از سپردن نیمکت ارزشمند باشگاه محبوب مان به افرادی که هیچ سنخیت و دلبستگی به این تیم بزرگ و ریشه دار ندارند و امید بستن به جوانان سربازی که نه گذشته و نه آینده ای با ملوان ندارند خودداری بفرمایند و به دور از لجاجت از همه پتانسیل های این شهر برای بازگرداندن ملوان به جایگاه واقعی اش استفاده کنند. آنگاه خواهند دید که این مردم حتی در روزهای شکست نیز به احترامشان خواهند ایستاد.

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّکَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ کُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ( لقمان – ۱۸ )

رامبد رشیدی – دبیر بخش ورزشی انزلی کلاب

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

سروش ملت پرست

۳ خرداد ۱۳۹۶

درود بر شما…آقای رشیدی مطالب متعدد تان را درباره ملوان خوانده ام ومشخصا مثل غالب ما انزلیچی ها وملوانی ها دلسوزانه— ونه صرفا منطقی و مدبرانه–حامی ملوان هستید منتها یک نکته کلیدی که در زمینه حمایت های همگی مان پیرامون ملوان ویا هر یک از اجزائ دیگر زادگاه وشهرمان مدنظرمان باشد این است که چگونه و با چه الگویی حامی ملوان باشیم که در دراز مدت رشد و توسعه تشکیلاتی و مادی ملوان صد در صد همراه با حفظ —اصالت ها وریشه های فکری–فرهنگی –اجتماعی –ای که هر یک از ما را در مکتب ملوان گرد هم آورده است///به تعبیر دیگر می توان گفت هر چند در نگاه اول می توان اذعان داشت که ورود افرادی چون درودگر—در این شرایطی که حجاب قحط الرجالی و احیانا فقدان نیروهای کارآمد و مدیریت فوتبالی در شهرستان بندرانزلی سایه افکنده—که حقیقت چیز دیگری است و مدیران انزلیچی مجرب و کارا و اسپانسر جذب کن بسیارند—نکته مثبتی تلقی می شود اما به یاد داشته باشیم که افرادی چون درودگر تنها و تنها به فوتبال به عنوان صنعت و یک زمینه مادی صرف توجه دارند و رفته رفته و در دراز مدت این بیم می رود که ماهیت و جوهره ملوان را مصادره ساخته و ملوان نیز بدل شود به عروسک هایی چون پیروزی واستقلال و…..اینجاست که هر یک از ما موظفیم در طراحی شیوه و الگویی تلاش ورزیم که توامان—هم به رشد و توسعه مادی ملوان بینجامد و هم ریشه ها والمانها و اصالت ها ودر یک کلمه–مکتب نامی ملوان –را که در گذر سالها رنج وبی پولی شهره خاص و عام در فوتبال ایران ساخته را پاسداری کند……….. عظمت واقتدار ملوان مولود یک فقر معنادار بود،مراقب باشیم این بادهای موسمی وپولهای هرز وبه اصطلا مدیریت های فاقد اخلاق و بی اعتنا به ریشه ها و اصالت ها،سیل و آواری نشود بر سر ملوان وسرزمین ملوان و دلدادگانش…………الهی امین……………………موفق باشید…

پاسخ

رامبد رشیدی پاسخ در تاريخ خرداد ۴ام, ۱۳۹۶ ۲۲:۵۲:

عرض ادب و ارادت خدمت شما جناب ملت پرست
و سپاسگزار از لطف و محبتی که به بنده ابراز فرمودید
پس از انتشار این مطلب دوستان فراوانی که از علایق و سلایق من مطلع بودند همچون شما نسبت به بخشی از متن مزبور گلایه داشتند. آنچه ذکر شد اشاره ای بود به نظر جمع کثیری از هواداران معزز ملوان که با توجه به نتیجه بیرونی از دوران ایشان خاطرات خوبی در ذهن دارند لذا با احترام به نظر این عزیزان اشاره کردم که حضور ایشان « شاید » بتواند گره ای از کار فروبسته ما بگشاید.
بدون شک بنده هنوز و همچون همیشه معتقد به استفاده تا « سر حد امکان » از پتانسیل فراوان مردم توانمند شهرم در همه زمینه ها از جمله مدیریت باشگاه ملوان هستم و معتقدم ملوان برای پروازی دوباره نیازمند بازگشت به اصل و اصالت خویش می باشد.
پایدار باشید

سروش ملت پرست پاسخ در تاريخ خرداد ۶ام, ۱۳۹۶ ۰۹:۰۱:

درود .متشکر آقا رامبد….