‘جاسم ویشگاهی’ در فیلم تلویزیونی و ۹۰ دقیقه ای ‘خانه ای در مه’ ایفای نقش کرده است.

این فیلم که برای شبکه یک سیما تهیه می شود را ‘سیدمجتبی یاسینی’ کارگردانی کرده است.

فیلمبردای این فیلم ۹۰ دقیقه ای ده روز دیگر به اتمام می رسد، اما سکانسی که در آن ویشگاهی ایفای نقش کرده به پایان رسیده است.

جاسم ویشگاهی در فیلم تلویزیونی خانه ای در مه نقش یک جراح عمومی را بازی کرده است.

در این فیلم هنرمندانی چون، ‘مهدی امینی خواه’، ‘احمد علامه’، ‘پندار اکبری’ و ‘مریم خدارحمی’ حضور دارند.

جاسم ویشگاهی دارای مدال مسابقات کاراته قهرمانی جهان در فنلاند و همچنین دو مدال طلا و یک نقره بازی های آسیایی و چندین مدال رنگارنگ از مسابقات قهرمانی آسیا و دانشجویان جهان است و در رده ۲۴ کارته کار پر افتخار تاریخ جهان ایستاده است.

«خانه‌ای در مه» عنوان فیلمی است که روز گذشته از شبکه نمایش پخش شد. اما یکی از نکات جالب این فیلم حضور چهره‌ای آشنا در عرصه ورزش به عنوان بازیگر بود. جاسم ویشگاهی، قهرمان کاراته ایران به عنوان دکتر ویشگاهی در چند سکانس از این فیلم ایفای نقش کرده‌است. با او به بهانه همین اتفاق گفت و گویی انجام داده‌ایم:


– چه شد که در خانه‌ای در مه بازی کردید؟
بعد از مسابقات مختلفی که در آن شرکت کرده بودم در تاتامی (رینگ) از من خواستند که برای بازی در یک فیلم جلوی دوربین نقش کوتاهی بازی کنم. اتفاقا این پیشنهاد برای من جالب بود و به همین دلیل آن را به سرعت پذیرفتم.

– برخورد اطرافیانت بعد از بازی در این فیلم چطور بود؟
من از خیلی وقت پیش به بازیگری علاقه داشتم و فکر می‌کنم علاقه‌مندی‌ام به بازی و بازیگری باعث شد تا آقای یاسینی پیشنهاد بازی در این فیلم را به من بدهد. من تمام تلاشم را برای خوب درآمدن این نقش انجام دادم و خوشبختانه همه کسانی که فیلم را دیده بودند، از بازیم رضایت داشتند.

– نقش تان در این فیلم چه بود؟
در این فیلم نقش یک جراح عمومی را بازی می‌کردم. تجربه حضور در یک فضای متفاوت برایم خیلی جالب بود و حس خوبی به من داد.

– تا چه حد با این نقش ارتباط برقرار کردید و چقدر از نتیجه‌ای که نقش تان در این فیلم داشت رضایت دارید؟
کاراکتری که من در آن بازی کردم یک جراح بود که در انتهای این پلان حامل خبری خوشایند برای خانواده رهنماست. پیام نهفته در این سکانس همانقدر برایم شادی‌آور بود که انگار یک مدال طلا برای مردم کشورم کسب کرده‌ام. در انتهای این سکانس هم لحظات خوشی برای بینندگان رقم می‌خورد. هرچند این شعف در قالب نقش می‌گنجد، اما شخصا می‌باید آنقدر احساسم قوی باشد تا به بیننده نیز انتقال یابد و این هم حسی با مردم برایم لذت بخش است.

– قرار گرفتن کنار بازیگران باعث نشده حسی از غرور در بازیت ایجاد شود؟
وقتی در این سکانس بازی کردم، بسیاری از دوستان در این پروژه تصور نمی‌کردند در نخستین تجربه تصویریم بازی می‌کنم و خدا را شکر توانستم با حداقل برداشت نقشم را ایفا کنم.

– فکر می‌کنی باز هم فرصت بازیگری را به دست بیاوری؟
من که از تجربه این کار راضی هستم. مسلما اگر بازیم مورد توجه کارگردان‌ها قرار بگیرد و باز هم به من پیشنهاد بازیگری شود، آن را می‌پذیرم.

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

مژگان

mojshekan

۱۷ آبان ۱۳۹۱

این فیلم اسفندماه سال ۹۰ پخش شد، به قول خودشون به هرچی که بخوان میرسن،چون یه زمانی دوست داشتن دکتر بشن و حالا تو قیلم این نقش رو بازی کردن

پاسخ