این ملوان حرف می زند

  • 3 سال پیش
  • بدون ديدگاه

IMG_3258

ابتدا باید گفت: تغییرات مشهود است، ضرب می زنند بیشتر از چهار یا پنج بار، ردو بدل شدن توپ عالی نیست ولی قابل تامل است . تیم نفس می کشد نه با تمامی فضاهای شش هایش اما خللی هم بوجود نمی آورد. همه تیمها مثل این دو سوگلی تهرانی نیستند که بتوان از آنها به راحتی عبور کرد و می توانند عروسی را به عزا هم تبدیل کنند.

ملوان در این سه بازی چند حسن داشت، می جنگید تا آخرین لحظه، میدان دار بود، یوسف زاده، آبشک، نوری و زارع هر کدام سد محکم بتونی هستند که یک رویارویی تمام عیار در میانه میدان ایجاد می کنند، خیلی باید حریف، قلدری کند که از میان این مهره ها رخنه نماید.

آبشک می جنگد و توپ مرده را زنده می کند، مازیار رو دست می آید و پژمان چابکی اش را با آگاهی محیطی در هم می آمیزد.

اگر این اتفاق ادامه دار باشد، رافخایی اگر آماده شود می تواند کارساز تر از هر زمان دیگری باشد و در طرفه العینی حتی با یک اشاره و یا لمس توپ نسخه حریف را در هم بپیچد.

در انسجام دفاعی هنوز نامنظم هستند، اگر حریف مهره انتحاری داشته باشد ملوانان لغزش پذیرند، هر چند نحوه کار تیمی کریمی کنترل از راه دور است، کناره ها روزه شک دار می گیرند و چپ گاهی در یک کمای چند دقیقه ای فرو می رود و راست جورش را می کشد.

در سه دیدار انجام شده کمتر آسیب دیده ای می بینیم و هنوز ابتدای کار است. یکی از مهمترین حربه های فیروز کریمی اینست که در خانه در سایه است و در بیرون کنار خط. این یک شگرد است هر چند ساده و بی معنی به نظر آید.

اگر معادلات بر هم نخورد و افتی در کار نباشد نزدیک شدن به رتبه سال گذشته دور از دسترس نیست اما ملوان این را باید خوب بداند که هر بازی نود دقیقه ای ست که فردایش چالش جدیدتری پیش رو خواهد دید.

این ملوان حرف می زند حتی لکنت را هم پشت سر گذاشته.

منبع: وبسایت تخصصی فوتبال انزلی

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *