IMG_3430

مرد آهنی که  از  قطعات مستعمل  اتومبیل ساخته شده است درون کارگاه ایستاده ،با آن که سلاح در دست گرفته  ،چهره اش مهربان و متبسم است.

با یک نگاه گذرا به اطراف خود دور ریختنی های بسیاری را مشاهده می کنیم  که با کمی اندیشه و خلاقیت می توانند کاربری تازه ای پیدا کنند. این موضوع  در محیط زیست و اقتصاد  مورد توجه  کارشناسان قرار گرفته است .

فرهاد صادقی با صبر و حوصله از کنار هم قرار دادن قطعات بلا استفاده اتومبیل یک آدم آهنی ساخته است. این هنرمند اهل انزلی در گفتگو با همشهری می گوید : همیشه دلم می خواست از موادی که ضایعات محسوب می شوند برای تولید اشیاء جدید استفاده کنم. در سال های گذشته حدود ۳۰ تا ۴۰ مجسمه  کوچک ساخته و به دوستانم هدیه کرده ام اما امسال تصمیم گرفتم یک  اثر بزرگ تولید کنم.اثری که هم بدیع باشد و هم  با ساخت آن به نوعی قدمی در راستای جذب گردشگر برداشته باشم. انگیزه من برای ساخت این اثر در درجه اول افزایش جاذبه های گردشگری  شهر بوده است چرا که جذب گردشگر و توسعه توریسم می تواند در بهبود اقتصاد مریض شهر بسیار موثر باشد.

وی می افزاید: طول  این مجسمه دو متر و ۲۵ سانتی متر می باشد  و تماما از قطعات فرسوده و بلا استفاده اتومبیل  ساخته شده است. این آدم آهنی غیر متحرک است اما چیدمان قطعات سازنده آن به گونه ای است که  برخی از افرادی که آن را مشاهده کردند گمان بردند که  قابلیت حرکت دارد.

صادقی  اظهار می کند: روزهای جمعه به محل انباشت ضایعات  خودرو رفته و قطعات را جمع کرده و به کارگاه می آوردم تا از بین آنها  قطعات لازم را گزینش کنم.

او بیان می کند:بیشتر به صنایع فلزکاری علاقمندم و اگر بتوانم تولیداتم را به فروش برسانم می توانم با درآمد حاصل از آن آثاربیشتری تولید کنم.

وی می افزاید: از آنجا که رنگ کاری  ماهیت قطعات  را مبهم می کند ترجیح دادم  قطعات سازنده با رنگ طبیعی خودشان در این آدم آهنی کار شود . این  صنعت کار همچنین به کاربرد دیگری از این سازه اشاره کرده و می گوید: در آموزشگاه های  فنی و حرفه ای  هنرجویان می توانند در ساختار این آدم آهنی قطعات مختلف خودرو را شناسایی کنند .

صادقی  همچنین از  تجارب شغلی اش  می گوید:من  تولید کننده یخچال های صنعتی هستم. کارم  را با تعمیر ات یخچال های خانگی  شروع کردم و هم اکنون مدت بیست سال است که به تولید یخچال های صنعتی مشغولم. طی این بیست سال با ابزارهای مختلف مرتبط با برش و جوش کاری آهن  کار کرده ام. از او درباره طرح های دیگری که در ذهن دارد می پرسم ، پاسخ می دهد: طرح هایی از حیوانات  نظیر اسب ،سیمرغ یا برخی از المان های بومی در ذهن دارم ، در صورتی که شرایطش مهیا شود  اقدام به ساخت آنها می کنم.

او یادآور می شود: اگر یک هنرمند از نظر معیشت تامین باشد می تواند با آرامش به آفرینش آثار هنری بپردازد .وی در مورد مدت زمان ساخت این  تندیس می گوید:  تولید این اثر دو ماه به طول انجامیده و در طی این دو ماه روزانه حدود هشت ساعت روی این آدم آهنی کار کرده ام.

فرهاد صادقی  ضمن تشکر از همکاری آقای جواد نیک صولت که در تولید این اثر بعنوان دستیار با او همکاری نموده  می گوید: از راهنمایی های دخترم پریسا صادقی  که دانشجوی معماری است درطراحی و رعایت تناسب  اندام های این  تندیس بهره مند شده ام.

وفتی فرهاد صادقی  کنار آدم آهنی می ایستد تا با او عکس بگیرد در خیالم   یک دست آهنین تندیس اسلحه اش را کنار می گذارد و  دست دیگرش می نشیند روی  شانه  سازنده اش و لبخندی به وسعت  مهربانی گیلانی ها  چهره آهنی  اش را  سرشار از محبت می سازد. از اسلحه توی دست آدم آهنی می پرسم و آقای صادقی پاسخ می دهد: در بعضی از شهر بازی های بزرگ دنیا تندیس آدم آهنی  با سلاحی در دست  نصب شده است در واقع من مایل بودم نمونه ایرانی این آدم آهنی را ارائه نمایم. دلم می خواست این آدم آهنی را بعنوان یک نیروی جنگنده به نمایش بگذارم . و یادآور می شود:ایرانی ها به دنیا ثابت کرده اند که دربسیاری از عرصه ها  می توانند  توانمند ظاهر شوند.

فرهاد صادقی در پایان  اعلام  می کند: در صورتی که نهاد های مربوطه همکاری نمایند این اثر را برای  عموم به نمایش می گذارم.

خداحافظ که می گویم ،آرزو می کنم  همه آدم آهنی های دنیا سلاحشان را زمین بگذارند و گل در دست بگیرند و آغوششان را  بروی  کبوتران  صلح و دوستی  بگشایند.

تهیه مطلب: خانم مریم ساحلی

این مصاحبه در روزنامه همشهری-ضمیمه گیلان به چاپ رسیده است.

ارسال دیدگاه

کاربر گرامی انزلی کلاب لطفا عدد را در کادر زیر وارد کنید *

Anzali Free Zone

۳ آبان ۱۳۹۲

چقدر خوبه که شهرداری از هنرمندان خلاقی از این دست بیشتر بهره ببره.

پاسخ

a.n.z

۳ آبان ۱۳۹۲

خیلی طرح خلاقانه ای بود ، عجب اعصاب و حوصله ای داشته

پاسخ

مرتضی

۳ آبان ۱۳۹۲

خیلی باحال بود . اما چرا فقط یک عکس ؟؟؟؟؟ چیز به این جذابی یک عکس خیلی کم بود .

پاسخ